Надоечы правёў выходныя ў глухой вёсцы, закінутай у лясах пад Зембінам. Траха не быў жыўцом з’едзены камарамі. Схадзіў у грыбы ў дзікі лес, дзе пазарасталі ўсё дарогі і сцяжынкі. Уразіўся колькасці камянёў, валуноў. Гэтулькі я бачыў толькі ў крымскіх горах. Часам здавалася, што камянёў больш чым землі.Выявіў у мясцовай рачулцы буйную стронгу. Цешыўся першабытнай беларускай рамантыкай і сельскім дэкадансам.

Сяло павольна і немінуча Читать далее →